Kailan Ka Huling Nanindigan Laban sa Takot? (1 Pedro 1.13) — 1 Pedro 1.13-15

May mga sandali sa ating buhay na ang bigat ng mundo ay parang unti-unting dumagan sa ating mga balikat. Gumigising ka sa umaga at ang unang nararamdaman mo ay hindi kapayapaan, kundi isang mabigat na pangamba na tila walang katapusan. Paulit-ulit mong tinatanong ang sarili mo kung hanggang kailan mo kakayahing dalhin ang mga pasanin ng pamilya, ang kawalan ng katiyakan sa kinabukasan, at ang mga sugat ng nakaraan na patuloy na sumasagi sa iyong alaala. Sa mga panahong ito, napakadaling madapa, manghina, at hayaan ang takot na paralisuhin ang iyong mga hakbang. Ngunit sa gitna ng kadilimang ito, ang Salita ng Diyos ay lumalapit sa atin hindi upang hatulan ang ating panghihina, kundi upang yakapin ang ating sugatang puso at bigyan tayo ng bagong lakas. Ang apostol Pedro, sa kanyang liham sa mga mananampalatayang dumaranas din ng matinding pagsubok, ay nag-iwan ng isang malinaw at mahigpit na paanyaya na binibigyang-diin sa bawat bible verse of the day na gumagabay sa ating espirituwal na paglalakad. Hindi tayo tinatawag ng Panginoon na mabuhay nang may pagkalito o kawalan ng direksyon, kundi may kahandaan ng isip at buong pusong pag-asa sa Kanyang biyaya. Ang panawagan ni Pedro ay isang gising-tulog para sa ating espirituwal na buhay. Kadalasan, hinahayaan nating tangayin tayo ng agos ng mundong ito, kaya't madali tayong matangay ng mga malulungkot na balita, maling akala, at pansamantalang kalajusan. Subalit ang katotohanan ng ang biblia ay nagpapaalala sa atin na ang ating katatagan ay nagmumula sa pag-aayos ng ating kaisipan ayon sa katotohanan ng Diyos. Hindi mo kailangang magpatuloy sa buhay na bitbit ang takot, sapagkat mayroong isang banal na paanyaya upang muling ituon ang iyong paningin sa kung sino ang nagmamay-ari ng bukas.

Sa mga sinaunang panahon, ang mga taong naglalakbay o naghahanda para sa laban ay sinisiksik at tinitali ang kanilang mahahabang kasuotan upang hindi sila masagasaan o mapedido sa kanilang pagtakbo. Ang konseptong ito ay ginamit ni Pedro nang sabihin niyang 'paghandaan ninyo ang inyong mga isip.' Sa literal na kahulugan, ito ay ang pagtitipon ng ating mga kalat-kalat na kaisipan, ang pagwawaksi sa mga walang katuturang alalahanin, at ang paglalagay ng ating pokus sa kung ano ang totoo, banal, at walang hanggan. Ang ating isipan ay ang unang larangan ng digmaan; kung matatalo ka sa iyong isip, madali kang susuko sa gitna ng pagsubok. Kaya naman napakahalagang maunawaan na ang tunay na kapayapaan ay nakasalalay sa pagtitiwala na ang Diyos ay gumagawa pa ra rin sa gitna ng iyong paghihintay. Kapag ang ating mga mata ay nakapako sa mga problema, ang ating pananampalataya ay lumiliit. Ngunit kapag sinadya nating ituon ang ating pansin sa Kanyang dakilang biyaya, ang mga takot ay nagsisimulang mawalan ng puwang. Hindi tayo inulila ng Diyos sa gitna ng ating pakikipagbaka. Ibinigay Niya ang Kanyang sarili upang tayo ay magkaroon ng kalayaan at lakas na hindi kailanman kayang tapatan ng mundong ito. Ang kabanalan na hinihingi sa atin ni Pedro ay hindi isang listahan ng mga ipinagbabawal kundi isang paanyaya na mabuhay nang hiwalay para sa Kanya, isinasabuhay ang katotohanan na tayo ay tinawag ng isang Banal na Diyos. Sa bawat araw na ikaw ay nahaharap sa tukso na magrebelde o mawalan ng pag-asa, tandaan na ang iyong pagkatao ay binili sa napakataas na halaga. Ang pagpapanatiling gising ng iyong pananampalataya ay nangangahulugan ng araw-araw na pagpili sa Kanyang liwanag kaysa sa kadiliman ng mundo. Kapag isinuko mo ang iyong mga pangamba sa Kanyang paanan, mararanasan mo ang lalim ng Kanyang kalinga na hinding-hindi magkukulang kailanman.

Ang pagsasabuhay ng salitang ito ay nagsisimula sa ating mga simpleng desisyon sa bawat umaga. Bago mo buksan ang iyong telepono o harapin ang mga obligasyon sa trabaho, ilaan ang iyong unang sandali sa pakikipag-usap sa Lumikha. Sanayin ang iyong isip na salain ang bawat negatibong kaisipan sa pamamagitan ng Salita ng Diyos. Kapag pumasok ang takot, sagutin ito ng pangako ng Kanyang katapatan. Ang pamilya, ang tahanan, at ang ating mga komunidad ay nangangailangan ng mga mananampalatay na hindi madaling matinag ng mga alon ng kahirapan. Makakatulong nang lubos na alalahanin ang katapatan ng Diyos sa gitna ng kawalan upang magsilbing inspirasyon sa iyong pang-araw-araw na paglalakad. Huwag mong hayaang ang mga alalahanin sa hinaharap ang sumira sa kagalakan na mayroon ka ngayon kay Cristo. Ang pagiging handa ay nangangahulugan din ng pagpapatawad sa mga nagkasala sa iyo, pag-iwan sa mga lumang bisyo na sumisira sa iyong katawan at espiritu, at paglalakad nang may dignidad bilang anak ng Kataas-taasan. Kung paanong ang isang bantay ay hindi natutulog sa gitna ng gabi, gayundin naman ang ating espiritu na dapat laging nagbabantay laban sa anumang bagay na sumusubok na umagaw sa ating kaugnayan sa Ama. Sa iyong tahanan, maging daluyan ka ng kapayapaan. Hayaan mong ang iyong mga salita ay maging pampalakas-loob sa iyong mga mahal sa buhay. Kapag nakita nilang ikaw ay kalmado sa gitna ng bagyo dahil sa iyong tiwala sa Panginoon, sila rin ay mahahawa sa pag-asang iyon. Patuloy kang lumakad sa landas ng kabanalan, hindi dahil ikaw ay perpekto, kundi dahil ang Diyos na tumawag sa iyo ay tapat at banal sa lahat ng Kanyang mga gawa.

Ang paglalakbay ng pananampalataya ay hindi isang sprint kundi isang pangmatagalang pagpapatuloy. May mga panahong mapapagod ka, ngunit ang pangako ng Diyos ay hindi kailanman mapapagod sa pag-Aruga sa iyo. Ang biyayang binabanggit ni Pedro ay hindi lamang para sa nakaraan kundi isang patuloy na bukal ng lakas na inilalaan para sa bawat araw na darating. Magpahinga ka sa Kanyang mga bisig at hayaan ang Kanyang Espiritu Santo na maging gabay mo sa bawat desisyon. Iniimbitahan namin kayong ibahagi ang mensaheng ito sa inyong mga mahal sa buhay sa WhatsApp upang ang iba pa ay makasumpong ng kaginhawaan ngayong araw. Huwag ding kalimutang mag-iwan ng inyong AMÉM at isulat ang pangalan ng inyong pamilya sa mga komento upang tayo ay magkaisa sa isang makapangyarihang panalangin ng intersesyon sa buong linggong ito. Ang Panginoon ay malapit sa mga may durog na puso at inililigtas ang mga may nawalang pag-asa. Manatili kang matatag, sapagkat ang iyong paggawa sa Panginoon ay hindi kailanman magiging pawang walang kabuluhan.